Av øllum tí góða Várharra gav

ei nøkur gáva var betri

enn vatnið sum rennur frá fjalli í hav

bæði á sumri og vetri

til gagn fyri menniskju og fyri dýr

men ei fyri fólkið á Sandi býr.

 

Alt í Føroyum sum vakurt er og gott

kemur ikki við í henda tátt.

 

Tí illa tey vatnrør teir hava røkt

teir stavnar ið bygdini stýra.

Teir neyðars menn, ið hava sett seg ov høgt,

nú blóta og svørja so dýra:

"Ei fæst ein vatnsopi nakran dag

nei, her má koma eitt annað lag."

 

Nú eiga vit skjótt ikki meira tol

nú brunnar í bønum teir gera

og skjótt verður bygdin tey beru hol

men ov lítið vatn tó man vera.

Eitt Sodoma verður Sands bygd tá

hoyr bert, hvat ið Ísakur segði frá.

 

Ja, vatnið tað klára eg helt meg til

tað best er, tá eg var tystur

men nú fer ei longur at bera til

tann seinasti dropin er mistur

og tí má eg nú brúka sprutt og katt

-ja, sanniliga nú er illa statt.

 

Mítt býtta beist at eg fekk mær kúgv

av tosta hon sáran man belja

ein Carlsberg hon drekkur við góðari trúgv

men mjólkina kann eg ei selja.

Og ryssan í øðini spelar avstað

tá hon fær ein hálvpott av sama slag.

 

Eg døgurða kóki í akvavitt

í súpan eg koyri genever

til rugbreyð eg helst brúki lampuspritt

men øll míni sprittkort tað krevur

í cognac eg seti mínar klássur á blot

í sodavatn tvái eg mítt gamla kot.

 

Ja tøkk havi Vilhelm og Kattrup og Fick

og Carlsberg, Charles og hinir

tøkk fyri hvønn kassa hvønn tostadrykk

tit royndust sum trúgvastu vinir

men sóknarstýrið fái skamm og last

tí teir krevja skatt áðrenn kassin fæst.